Verslagen externe competitie
DZD A

 

 

Ronde 1 Ronde 2 Ronde 3 Ronde 4  
         

 

 

 

 

Ronde 4

 

DZD A - DEZ A (3 - 1)

 

A-TEAM PAKT BELANGRIJKE PUNTEN

 

Net als voorgaand seizoen zal het A-team wel moeten strijden tegen degradatie. Voor het Thoolse DEZ A is het niet anders. Dus: al in de 4e ronde een heus degradatieduel. Meest simpele wijze van verslag doen zou zijn om te verwijzen naar het verslag van Sebastiaan Koedoot, de sympathieke teamleider van DEZ, op de website van de club uit Scherpenisse, klik HIER.

 

Drie partijen kwamen in de echte tijdnoodfase (< 5 minuten voor elke speler). Dat was niet zo bij het vierde bord. Optisch stond Rinus den Hollander prachtig (lopers gericht op de zwarte koningsstelling, bezit van d- en c-lijn), maar of er zat niks in of Rinus zag het niet, want het werd herhaling van zetten en dus remise. Een knappe prestatie van Wilco Lindhout, die zich geen moment liet imponeren door zijn veel hoger gerate tegenstander en onverstoorbaar goede zetten bleef doen.

 

Op het derde bord ontaardde de rustige Ponziani al snel in een wild-west-partij waarin Ton Hertogs een pion voor kwam, maar de genadeklap niet kon uitdelen. In wederzijdse tijdnood werd het remise, alhoewel Van de Breevaart na de partij aangaf een simpele winst gemist te hebben.

 

De Kruiningse topborden maakten het verschil. Peter van der Borgt had pionverlies op een creatieve manier voorkomen en wist in tijdnood met een knap gezien geintje een pion voor te komen en maakte in het resterende eindspel geen fout meer.

 

Vreemd ging het eraan toen bij Wouter Bliek en Sebastiaan Koedoot. Eerst sloeg Wouter een pion op c2 en daarna een loper op b2. We kennen wel “sla nooit op b2, ook niet als het goed is”, maar hier gaf Wouter een loper terug en bleef twee pionnen voor en won. Maar dit lijkt alsof het simpel was en dat was het zeker niet. Mooie partij.

 

Maar goed, we wonnen en daar gaat het om.

 

 

 

DZD A 1798 DEZ A 1568 3 1

1.

Bliek 1966 Koedoot 1771 1 0

2.

Van der Borgt 1870 R. v/d Breevaart 1656 1 0

3.

Hertogs 1700 P. v/d breevaart 1646 0,5 0,5

4.

Den Hollander 1657 Lindhout 1198 0,5 0,5

 

terug naar boven

 

 

Ronde 3

 

Goes B - DZD A (4 -0)

 

Ronde 2

 

 Souburg B - DZD A (3 - 1)

 

A TEAM START SLECHT

 

De eerste ronde was het A-team vrij, de tweede ronde wachtte de uitwedstrijd tegen het op papier ongeveer even sterke Souburg B in het gezellige, doch lawaaierige, (of lawaaierige, doch gezellige) clubhuis van Souburg. Na een uur leek er niet veel aan de hand. Na het Hongaars van Max Toetenel had Eric Clarisse een prachtige stelling gekregen. Alleen hoe zet je die om in een winststelling; vooral tegen een rasverdediger als Max is dat moeilijk. Eric van Driel besloot op remise te spelen in de ruilvariant van het Slavisch. Tegenstander Peter van der Borgt kwam daardoor met zwart prettig uit de opening, maar hoe zet je die prettige stelling om in een winststelling. Carl Schoor moest zwaar in de verdediging, had te maken met lastige penningen, mogelijk binnen vallende stukken op c7 en nog wat dreigingen. Ton Hertogs had heel veel te kiezen om al die dreigingen om te zetten in een winststelling en dat kan lastig zijn als je veel te kiezen hebt.

 

Verhip, het lijkt wel alsof er op drie borden hetzelfde gebeurde: DZD-ers die alleen nog even een betere stelling moesten omzetten in een winststelling. U voelt hem al aan komen, na anderhalf uur waren de bordjes omgedraaid. Eric Clarisse had een paardvork over het hoofd gezien en stond een kwaliteit achter, Peter had het verkeerd ingeschat en zijn goede paard geruild tegen een minder goede loper en was verzand in een echte remisestelling, Ton Hertogs deed uit al die keuzes telkens een goede of een redelijke zet, maar net nooit de beste zet en omdat Schoor in die fase wel goed tegen speelde, kwam Ton een pion achter.

 

Wat te doen? Clarisse ging snel spelen en op de schwindeltoer, Van der Borgt bleef doorspelen zonder risico te nemen en Hertogs wikkelde af naar een gelijke stelling waarin de kansen voor Schoor waren vanwege een extra tempozet die hij kon doen en een actievere koningspositie.

 

U denkt misschien “en wat gebeurde er op het 4e bord”. Welnu, daar speelde Albert Vermue tegen Rinus den Hollander en de combinatie Vermue – avondtempo is voor Rinus al bijna dodelijk. Hij had grote ontwikkelingsproblemen en die partij zag er daardoor uit als de schaaktechnische pendant van Garcia Marquez’ prachtige boek “Kroniek van een Aangekondigde Dood” en de erudiete lezers van dit verslag weten hoe dat afliep.

 

Kortom: het werd 3-1 voor Souburg. Toetenel bleef rustig ondanks dat hij de kwaliteit moest inleveren, maar zijn twee torens en een ver opgerukte vrije a-pion waren Erics dame te machtig. Bij Van Driel – Van der Borgt ontstond een stelling waarin de speler die zou proberen te winnen waarschijnlijk zou verliezen, dus werd het remise en Ton kon nog remise bereiken in een eindspel waarin beide spelers sommige basis-eindspelregels aan hun laars lapten, maar het tempo zal daar wel debet aan zijn geweest.

 

 

Souburg B 1757 DZD A 1778 3 1

1.

Toetenel 1859 Clarisse 1864 1 0

2.

Van Driel 1763 Van der Borgt 1891 0,5 0,5

3.

Schoor 1714 Hertogs 1697 0,5 0,5

4.

Vermue 1690 R. den Hollander 1655 1 0


terug naar boven

 

 

Ronde 1

 

Vrij